Profilaktyka przeciwgruźlicza

Program adresowany jest do osób dorosłych, nie posiadających dotychczas rozpoznanej gruźlicy, w tym w szczególności:

  • osoby, które miały bezpośredni kontakt z osobami z już rozpoznaną gruźlicą
  • osoby, u których stwierdza się przynajmniej jedną z następujących okoliczności usposabiających: bezrobotny, niepełnosprawny, obciążony długotrwałą chorobą, obciążony problemem alkoholowym i/lub narkomanią, bezdomny

Cele Programu:

  • zmniejszenie wskaźnika zachorowalności na gruźlicę
  • objęcie wczesną opieką świadczeniobiorców chorych na gruźlicę
  • zmniejszenie wskaźnika śmiertelności na gruźlicę
  • podniesienie świadomości społecznej poprzez edukację zdrowotną w zakresie informacji o źródłach i drogach zakażenia, czynnikach wpływających na ryzyko zachorowania na gruźlicę, skutkach zdrowotnych i społecznych choroby, danych epidemiologicznych właściwego terenu, ośrodkach medycznych prowadzących terapię oraz podstawach prawnych obowiązku leczenia

Gruźlica jest chorobą zakaźną wywoływaną przez bakterię – prątek gruźlicy. Źródłem zakażenia jest najczęściej chory na gruźlicę – prątkujący. Osoba chora na gruźlicę podczas kaszlu, kichania, odkrztuszania (odpluwania), głośnego śmiechu, mówienia, wydala prątki wraz z kropelkami śluzu. Zakażenie drogą powietrzną, zwane też zakażeniem inhalacyjnym (kropelkowym) jest najczęstszym sposobem zakażenia. Jeden nie leczony chory prątkujący zakaża w ciągu roku średnio od 10 do 15 osób.

Gruźlica to choroba społeczna, a więc związana z warunkami życia (mieszkanie, odżywienie), pracy i wypoczynku. Przyczyną rozwoju choroby u zakażonego, jest osłabienie sił obronnych organizmu. Do czynników wewnętrznych sprzyjających zachorowaniu na gruźlicę należą: zakażenie HIV, cukrzyca, choroby nowotworowe, choroby krwi, niewydolność nerek, leczenie immunosupresyjne np. w stanach po transplantacji, pylica płuc, długie leczenie sterydami, szybka utrata masy ciała.